Zjawiso IAD najlepiej opisane zostało w Stanach Zjednoczonych: uzależniony internauta zaczyna spędzać w sieci coraz więcej czasu, ograniczając do minimum jakiekolwiek inne formy aktywności. Popada w swoiste ciągi - sprawdzenie internetowej skrzynki pocztowej kończy się wielogodzinną wędrówką po sieci, której uzależniony nie jest potem w stanie odtworzyć. Internet jest szczególnie groźnym i uzależniającym medium. Godziny spędzane w sieci to czas odebrany pracy, nauce czy życiu rodzinnemu. Uzależnienie od Internetu staje się coraz poważniejszym problemem społecznym. Według szacunków amerykańskich psychologów około 5% internatów jest uzależnionych od Internetu.

 

Jak dochodzi do uzależnienia od Internetu? Typowe schematy.

Schemat Rodzinny. Pojawia się komputer. Młody człowiek coraz więcej czasu spędza w domu, zamknięty w pokoju z komputerem. Rodzice początkowo są zadowoleni. Dziecko jest w domu, zajmuje się samo sobą. Cichną spory na temat późnych powrotów do domu. Wszyscy są zadowoleni. Młody człowiek jest pozytywnie zainteresowany techniką i światem. Pierwsze odpadają zajęcia dodatkowe, obowiązki domowe, potem dalsi koledzy i koleżanki, zawęża się krąg znajomych i tematów do rozmów. Wszystko dzieje się w sieci. Rzeczywistość jest mniej interesująca niż świat wirtualny. W końcu pojawiają się kłopoty w szkole, na uczelni, w pracy. Młody człowiek je, rozmawia, zasypia i budzi się przy komputerze. Z czasem ta pasja staje się jedną z niewielu czynności, których chce doświadczać.

Trzy fazy procesu popadania w uzależnienie od Internetu.

 

W pierwszej z nich, określanej jako zaangażowanie dopiero poznajemy Internet. Występuje zjawisko oczekiwania i zafascynowania. Po ciężkim dniu wyczekujemy momentu, kiedy siądziemy przed komputerem, by się odprężyć. Nawiązywanie kontaktów w Sieci jest sposobem na pozbycie się poczucia osamotnienia i znudzenia. Często w trakcie
i tuż po surfowaniu odczuwa się spokój.

W drugim etapie, tak zwanej fazie zastępowania, zaczynamy wymieniać rzeczywiste kontakty na internetowe znajomości. Często nawet podczas spotkań ze znajomymi myślimy o tym, co będziemy robić, gdy wejdziemy do Internetu.

Trzecia faza to ucieczka. Chcemy dłużej przebywać w Sieci. To daje krótkotrwałe, ale silne poczucie satysfakcji. Uzależniony internauta czuje, że wreszcie żyje tak, jak zawsze chciał. Do Sieci uciekamy jak alkoholicy do wódki: przed codziennymi kłopotami. Gdy trzeba powrócić do realnego świata, problemy powracają ze zdwojoną siłą. Pogłębiają się depresja i poczucie samotności, pojawiają się wyrzuty sumienia z powodu zaniedbywanych obowiązków. Aby zapomnieć o zmartwieniach, znowu sięgamy po Internet i koło się zamyka. Gdy mamy dłuższą przerwę w użytkowaniu komputera,
tak jak w innych nałogach pojawia się efekt odstawienia: irytacja, panika, niepokój skłaniający do szukania środka uśmierzającego. Kłamiemy o długości sesji internetowych.

 

 

Jakie są skutki uzależnienia od Internetu?

 

Jak można przeciwdziałać, walczyć z uzależnieniem od Internetu?